Sivil toplumda yöneticilik; bir unvan meselesi değildir.

Bir sorumluluk meselesidir.

Bir derneğin, bir vakfın ya da bir platformun başında olmak; isim yazdırmak değil, yük taşımaktır.

Çünkü sivil toplum, gönüllülüğün omuzlarında yükselir.

Teşkilatçılık burada daha hassas bir zemine oturur.

Zira kimse maaş için değil, inanç için vardır.

Kimse zorunluluktan değil, gönülden katkı sunar.

İşte tam da bu yüzden, sivil toplum yöneticiliği;

Emir vermek değil, örnek olmaktır.

Yönetmek değil, yön göstermektir.

Önde yürümek değil, birlikte yürümeyi başarmaktır.

Gerçek teşkilatçılık;

Gönüller arasında köprü kurabilmektir.

Farklı fikirleri ortak bir hedefte buluşturabilmektir.

Kırmadan, dökmeden, dışlamadan büyüyebilmektir.

Sivil toplum kuruluşlarında sorumluluk;

Şeffaf olmaktır.

Hesap verebilir olmaktır.

Emanet edilen imkânları titizlikle korumaktır.

Çünkü burada taşınan şey sadece bir görev değildir.

Bağışçının güveni, gönüllünün emeği, toplumun beklentisidir.

Bir STK’yı güçlü yapan;

Büyük bütçeler değil, güçlü güven bağlarıdır.

Kalabalık fotoğraflar değil, sahadaki samimi çalışmadır.

İyi bir sivil toplum yöneticisi;

Başarıyı sahiplenmez, paylaşır.

Eleştiriden kaçmaz, ders çıkarır.

Yetkiyi merkezileştirmez, sorumluluğu yayar.

En önemlisi de şunu bilir:

Kurum, kişiden büyüktür.

Kişisel hırslar teşkilatı küçültür.

Ortak akıl teşkilatı büyütür.

Sivil toplumda liderlik;

Zor zamanlarda sakin kalabilmektir.

Krizi fırsata değil, dayanışmaya dönüştürebilmektir.

İnsanları yormadan, umutlandırarak yürüyebilmektir.

Unutulmamalıdır ki;

Gönüllülük kırılgandır.

Eğer adalet yoksa dağılır,

Eğer şeffaflık yoksa zedelenir,

Eğer vefa yoksa eksilir.

Bu yüzden sivil toplum yöneticiliği;

Disiplinle samimiyeti,

Kararlılıkla nezaketi,

Vizyonla tevazuyu birlikte taşıyabilmektir.

Çünkü burada başarı;

Bir kişinin değil, bir topluluğun başarısıdır.

Ve eğer bir teşkilat;

Yıllar geçse de ayakta kalıyorsa,

İsimler değişse de ruhunu koruyorsa,

Her yeni gelen, eskilerin emeğine saygı duyuyorsa…

Orada gerçek yöneticilik vardır.

Sivil toplum; bir tabeladan ibaret değildir.

Bir vicdandır.

Bir dayanışmadır.

Bir sorumluluk bilincidir.

Ve o bilinçle taşınan her emanet,

Toplumun yarınlarına umut olur.

Asıl mesele; Gücü değil güveni taşımaktır