ATATÜRK’Ü KİMİN YÜZÜNDE ARIYORUZ?

İstanbul Büyükşehir Belediyesinin yolsuzluktan tutuklanan eski başkanı Ekrem İmamoğlu’nun “Bana bakan Atatürk’ü görür” şeklindeki açıklaması, siyasetin tehlikeli bir eşiğe geldiğini gösteriyor. Bu söz, sadece kişisel bir özgüven patlaması değil; aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu lideri Mustafa Kemal Atatürk’ün ismini kişisel siyasi hesaplara alet etme cüretidir. Açık konuşmak gerekirse, bu yaklaşım ne Atatürk’e saygıdır, ne de modern siyaset anlayışına uygundur.

Kimse Atatürk değildir, kimse Atatürk’ün yerine geçemez. Hele hele bir siyasetçinin kendisini Atatürk’le özdeşleştirmesi, demokratik bir ülkede kabul edilemez bir benzetmedir. Atatürk, milletin ortak değeri; partiler üstü, kişilerin ötesinde bir figürdür. Bu tür söylemler, sadece siyasal kibrin değil, aynı zamanda eleştiriden kaçma çabasının, yolsuzlukların üstünü kapatmaya çalışmanın dışavurumudur.

 İmamoğlu!!!

İstanbul halkı sana baktığında Atatürk’ü değil, yönetemediğin belediyeyi görür, yapılmayan hatta toprak ile doldurulan metro hatlarını görür, her gün arıza yapan yanan iett otobüslerini metrobüsleri görür, temel atmama törenlerini görür, seni alkışlayan yaprakları görür artan trafik sorununu, şeffaflıktan uzaklaşan adrese teslim mal ve hizmet alınmadan yapılan  ihaleleri ve siyasi kadrolaşmaları, terör örgütleri ile yakın ilişkileri görür, kayıp olan 560 milyon doları görür. Ama zinhar ne Atatürk'ü ne de Atatürk'ün gölgesini dahi görmez, göremez çünkü o çap sende yok.

Atatürk’ü görmek isteyenler, onu ilke ve inkılaplarında çağdaş ve demokratik ülke hayalini gerçekleştirmek için  bilimin ve aklın rehberliğinde görmeye devam ediyor. Senin gibi şahsi emelleri ve egoları için Atatürk ismini kalkan olarak kullanan yolsuzluk suçlamaları içinde boğulmuş bir  siyasetçinin suretinde değil.

Bu söz aynı zamanda tehlikeli bir siyasetin işaret fişeğidir:

Eleştiriden azade, kutsallaştırılmış bir lider imajı oluşturma çabası. Bu tür çıkışlar, demokratik hesap verebilirliğe zarar verir, halk ile yönetici arasında mesafe yaratır. Türkiye bu yoldan daha önce çok acı tecrübelerle geçti. Bugün, aynı hataların tekrarlanmasını istemiyoruz.

Atatürk’ün adını anmak kolaydır. Zor olan, onun gösterdiği yolda ilerlemek; halk için, halkla birlikte, şeffaf, adil ve liyakatli bir yönetim anlayışı sergilemektir. Gerçek Atatürkçülük, kendini değil, halkı öncelemektir.

Yüce Türk Milletine  bir hatırlatma;

Atatürk ismi yönetilen suç örgütleri ile yapılan yolsuzluklara, terör örgütleri ile yakın ilişkilere ve maddi destek sağlamaya, adrese teslim ihaleler yaparak şahsi çıkar elde edilmeye, rüşvet almaya, kişisel egolar için bir kalkan değildir. 

Atatürk ismi milletin vicdanıdır. Atatürk’ü görmek isteyenler, gözlerini adı her türlü suça bulaşmış mahkemede sorulan sorulara hatırlamıyorum, konuşmak istemiyorum diyerek kaçak güreşen geçmişi kirli bir siyasetçiye değil, TÜRKİYE CUMHURİYETİ’nin kazanımlarına  çevirsin.