GERİ DÖNMEYEN ZAMAN DEĞİL, GERİ DÖNMEYEN FIRSATLARDIR

Zaman akıp gider…

Bazen hızlı, bazen ağır; bazen biz koşarız ona, bazen o koşar bizden ileri.

Ama ne olursa olsun bir şekilde akar, bir şekilde yeniden başlarız güne.

Çünkü zaman, her şeye rağmen kendini yenileyen bir döngüdür.

Asıl geri dönmeyen, zaman değil…

Fırsatlardır.

Bir insanın hayatında, sessizce kapı aralayan bazı anlar vardır.

Küçücük görünür, sıradan görünür, hatta çoğu zaman fark edilmeyecek kadar hafiftir.

Ama işte o hafif sandığımız anlar; bir insanın kaderini, yolunu, istikametini değiştirecek kadar güçlüdür.

Bazen bir telefon aramasıdır geri dönmeyen…

Bazen bir tekliftir, bir söz, bir buluşma, bir selam…

Bazen de içimize doğan küçük bir cesaret kırıntısıdır;

“Yap” dersin ama yapmazsın.

“Git” dersin ama gitmezsin.

“Konuş” dersin ama susarsın.

Ve işte fırsatlar tam da o an sessizce kapanır.

Çoğu insan yıllar sonra geriye döner ve “Keşke zamanı geri alabilsem” der.

Oysa talep ettiği şey zaman değildir.

Asıl istediği, o zamanın içinde saklı duran tek bir fırsata yeniden dokunabilmektir.

Zaman geri gelse bile, aynı insan olmayız;

aynı heyecan, aynı cesaret, aynı koşullar da geri gelmez.

Bu yüzden fırsatlar bir daha aynı sesle kapımızı çalmaz.

Hayat, insana her gün yüzlerce küçük ihtimal sunar.

Ama biz çoğu zaman cesaretsizliğimizi kader zannederiz.

Oysa kaderin kapısını açan şey çoğu zaman tek bir adım, tek bir karar, tek bir cümledir.

Geri dönmeyecek olan şey,

süresi dolan bir gün değil…

O günün içinde saklı duran ihtimaldir.

Kimsenin haberi olmaz kaybolan fırsatlardan.

Ne bir ses çıkarırlar, ne bir iz bırakırlar.

Sadece insanın içinde hafif bir sızı olarak yaşarlar:

“Neden denemedim?”

“Neden konuşmadım?”

“Neden bekledim?”

Bu yüzden hayat, cesareti ödüllendirir.

Korkuya değil, adım atmaya değer verir.

Çünkü fırsatlar beklemez.

Kapıyı çaldığında açmazsan, sessizce giderler.

Ve şöyle der hayat:

“Ben zamanı geri veremem ama yeni fırsatlar sunarım. Cesaretin varsa, gel al.”

İnsan ancak bunu anladığında büyür;

kaybettiği şeyin zaman olmadığını,

kaçırdığı şeyin bir an değil, bir ihtimal olduğunu fark ettiğinde…

O yüzden bugün içimizde bir şey “Başla” diyorsa başlayalım.

“Git” diyorsa gidelim.

“Denemeye değer” diyorsa, ertelemeyelim.

Çünkü zamanın telafisi vardır…

Ama fırsatların telafisi yoktur.

Hayatın sırrı tam da burada gizlidir:

Zaman geçer, fırsatlar geçmez…

Ta ki sen onları geçene kadar.

İsmail ACAR

ismailacar@74haber.com